KTM Duke 390 (2013 - 2017)

Jest dobrze, można polecić! Motocykl bardzo dobrze składa się w zakręty,ma bardzo dobre zawieszenie jak nie najlepsze wsród naked'ów.Mocy nie brakuje szczególnie dla młodych motocyklistów którzy posiadają kategorie a2.Jego największym minusem jest tylni zaczep tablicy rejestracyjnej jest bardzo brzydki i widać ze ktm zaoszczędził na niektórych akcesoriach.Przez dłuzszą jazde mozna odczuć jakby ,,jaja nam sie wbijały w siedzenie siedzenie zamontowane w seryjnym sprzęcie jest bardzo niewygodne i polecam wydać troche pieniędzy na wymianę go.Hamulce są bardzo dobrze wykonane tak jak system abs współgrają ze sobą znakomicie kilka razy uratowały mój motocykl przed szlifem.Moc mocą , ale wydech który jest zamontowany seryjnie w duke'u mruczy i nie pokazuje słuchaczą , ze to jest pojemność 390 cc.Mimo kilku wad , które spokojnie mozna poprawić motocykl doskonale spisuje się w mieście

Świetny motocykl, który moim zdaniem na chwilę obecną jest najlepszy w kategorii motocykli na A2. Jego atuty to niska masa, bardzo dobre przyśpieszenie, oszczędny silnik, świetny wygląd. Jedyne co mnie denerwuje, to bardzo drogie przeglądy gwarancyjne.

Super zwinny, chętnie reaguje na gaz, składa się bez oporu. Z rzeczy na minus - wydech brzmi raczej średnio. Zintegrowane mocowanie klamek i lusterek - nie ma możliwości zsunięcia lusterek bardziej do środka, bo jednocześnie przemieszczasz klamki i tak samo, chcesz odkręcić klamki nieco bardziej anatomicznie - zmieniasz ustawienie lusterek. Daje radę na podmiejskie wypady we dwie osoby. Przy prędkościach autostradowych dalej jedzie ochoczo, choć ze względu na brak owiewek trzeba stawiać opór względem wiatru. Skrzynia precyzyjna, od dwójki w górę biegi zmieniają się praktycznie same, sporadycznie przy niechlujnym wrzucaniu 2 wskakuje luz, lub mocniej strzeli.

Bardzo fajny motocykl, jednak nie dla wyższych, ja mam 186cm i w mieście jest ok ale na dłuższych trasach już przeszkadza

TO JEST singiel... 1 cylinder. Nie warto życia sobie marnować na wibrator. Przesiadłem się z singla o podobnej pojemności na małą/japońską/rzędową 2-jkę na A2 i to jest inny świat. NIE wracam do singla NIGDY.

Austriacy moze i dobrzy sa w produkcji sprzetu do wyrebu lasu, wiec jak przychodzi do motocykla to najwyrazniej kieruja sie tymi samymi zasadami. Przesiadlem sie z CRFy i nie spodziewalem sie takiego szoku. To pila lancuchowa nie motocykl. Tak sie zachowuje i tez tak sie na tym jezdzi. Budzik jest fatalny, nic na nim nie widac. I to nie tylko ze wzgledu na wibre, ktora pewnie doprowadza do Parkinsona. Lokalizacja i sama obsluga dzwigni biegow to jakis idiotyzm. Ciezko z tym zyc na siedzaco i na stojaco. Obsluga przypomina wajche kipra w kamazie. Gaz tylko sprawia wrazenie potencjomentru. Zasadniczo mozna by go bylo zastapic pstryczkiem ON/OFF.
Zabawa modami to raczej komfort psychiczny niz rzeczywisty. Jedyne co sie zmienialo to miejsce w ktorym zalaczal sie gaz. Ciagle jak ON/OFF. Jesli nie jest na gwarancji to mozna pomyslec o apgrejdzie i zaladowac wiecej tych modow. Podobno pomaga. Hamulce tez bardzo surowe. Wkreca sie absurdalnie szybko ale koniec mozliwosci tez przychodzi zaskakujaco szybko. Warto przetestowac przed zakupem. No chyba ze lubisz Sado maso to wal w ciemno, niezapomniane przezycia gwarantowane ;-)