Kawasaki Ninja H2 SX (2018)

Mega dobra maszyna, jedyna w swoim rodzaju!

Posiadam ten model 2018 r od 3 lat podniosłem w nim moc .
Na programie low gdzie odcina sporo mocy może spalać tak 6/7

Ale przy mapie Full cały bak paliwa starczy na 80 /100 km

Mam z 2026 roku. Na razie przejechane 3500 km. Stan fabryczny, bez modyfikacji. Podłubiemy przy nim po gwarancji :> Wydech Akrap.

Jakbym miał określić go jednym zdaniem - niesamowicie uniwersalny motocykl do wszystkiego. Jeżeli ktoś. tak jak ja, chce mieć jeden motocykl do wszystkiego to ten sprawdzi się idealnie.

Silnik: Niesamowicie gładki w swojej pracy. Do 6 tyś. obrotów spokojny. Można nim normalnie jeździć. Pomiędzy 6 - 8 tyś. zaczyna się dynamiczna jazda. > 8 tyś. zaczyna lecieć pełną mocą. Ma zupełnie inną charakterystykę w porównaniu z Hayką. Hayka ma niesamowicie mocny średni zakres obrotów i słabnie w wyższym zakresie obrotów. H2 SX zaczyna iść dopiero na wysokich obrotach. W moim odczuciu nieco nudnawy. Tak, dziwnie to brzmi, ale Kawasaki ZZR 1400 z 2008 roku dawał więcej funu. W ZZR ta moc była "brutalniejsza". Zobaczymy co będzie po tuningu.

Spalanie: Minimalnie udało się zejść do 5.7 l/100km. Maksymalnie komputer pokazywał chwilowe spalanie na poziomie 40 l/100km przy prędkości pod 300 km/h.

Hamulce: Standardowo montowany stalowy oplot. Bardzo, bardzo dobre. 5+.

Bezawaryjność: Motocykl jest nowy. Nie wypowiem się o bezawaryjności. Wiem od serwisu, że do kompresora trzeba zajrzeć w okolicach 40 tyś. przebiegu.

Frajda z jazdy: Motocykl jest ciężki. 260 kg gotowy do jazdy. Wymaga siły do prowadzenia go, co daje fajne poczucia "walki z maszyną". Pozycja jest wygodna. Fabryczna kanapa była za twarda. Dałem ją do obszycia. Dużo wygodniejszy od Hayki (dlatego wybrałem jego a nie Haykę). Na Hayce bardziej leżymy. Tutaj jesteśmy względnie wyprostowani. Moto posiada w zasadzie wszystkie bajery typu aktywny tempomat, radary, czujniki martwego pola itp. Niezwykle przyjemny w trasie. Wrzucam tempomat na 130 km/h i jadę przez 20 km bez trzymanki podziwiając widoki i dając odpoczać plecom.

Jazda we dwie osoby: Eh ... Tutaj w sumie największy zarzut do tego motocykla. Nie jest to motocykl turystyczny dla dwóch osób. Kanapa pasażera jest mocno pochylona do przodu co powoduje, że pasażer w zasadzie leży na kierowcy. Po zamontowaniu kufra centralnego z oparciem dalej jest problem z pochyleniem kanapy, a maksymalna, komfortowa prędkość wynosi wtedy 110-115 km/h. Dla prędkości ponad 120km/h zaczyna mocno wiąć po głowie pasażera.

Przyciąganie wzroku: No co tutaj dużo mówić. Dźwięk kompresora przyciąga wzrok KAŻDEGO. Absolutnie każdego. Wzrok niemowlaka w wózku, 15-letniej Zuzi idącej z trzema koleżankami, 25-letniego Adama geja, 40-letniego Krzysztofa z brzuchem idącego z żoną (żona też się obraca) oraz starszego 90-letniego pana Zbigniewa idącego o lasce. Motocykl jest bardziej unikatowy niż Hayka. Pełny lans i zajebistość. Każdy chce z tobą pogadać.

Wady:
1. Generalnie elektronika mogłaby by być bardziej dopracowania.
2. Profilowanie siedzisk - siedzenie kierowcy i pasażera są dziwnie pochylone do przodu. Jak dla mnie jazda we dwie osoby jest mało przyjemna jak na sprzęt tej klasy. W końcu reklamowany jako sport tourer na dwie osoby.
3. Nudnawy jak na 200 KM i 137 Nm. ZZR 1400 dawał dużo więcej frajdy. Ciągle mam wrażenia, że ZZR była duuużo bardziej brutalna. Moto jest ugrzecznione przez elektronikę i normy emisji spalic. Coś da się z tym zrobić po tuningu.
4. Może to wada, a może nie, ale nie lubię tabletu zamiast zwykłych zeragów. Hayka pod tym względem jest jest sztos. W H2 SX mamy jeden, wielki tablet.

Reasumując: Motocykl jest 9.5/10. Dużo do ideału mu nie brakuje (myślę, że po tuningu dobije do 9.9/10). Ja kupiłem go na promocji ziomowej za 130 tyś zł z dodatkami (kufry boczne, Akrap) i nie żałuję ani złotówki. Motocykl sprawdza się we wszystkim. Na torze jeszcze nie testowałem, ale szkoda mi go położyć w razie co.

W sumie ... cholernie polecam :)